Let op! Op woensdag 16 oktober versturen wij helaas geen pakketten. Je bestelling wordt a.s. donderdag verstuurd!

Lekkere verhalen

Honing-kaneelkoek

Honing-kaneelkoek

Honing is een natuurproduct. En natuurproducten doen wel eens iets wat we niet gewend zijn. Kristalliseren bijvoorbeeld. Op zich is er niets mis met gekristalliseerde honing, maar handig is anders, zo’n potje harde honing. Ik heb een flink aantal van die potten staan. Steeds een schepje in de thee schiet niet echt op, dus het was vandaag tijd voor drastische maatregelen: ik heb honing-kaneelkoek gebakken. Eén koek bevat een hele pot honing, dus zo komen we rap door die versteende berg honing heen.

Gekristalliseerde honing weer vloeibaar maken: hoe doe je dat?

Een pot gekristalliseerde honing hoef je niet weg te gooien. Doodzonde en werkelijk belachelijk als je bedenkt dat bijen voor 1 potje honing 40.000 kilometer moeten vliegen. Dat is 1x de wereld rond! Weggooien is dus uit den boze! Vloeibaar maken is de oplossing. En dat gaat eigenlijk heel simpel. Voor mensen met geduld: zet je potje honing boven de kachel en wacht een paar dagen. Voor de mensen zonder geduld: zet je potje honing “au bain marie” in een pannetje met water van maximaal 45 graden en wacht iets korter, ongeveer 5 minuten. Je honing zal wellicht wat korrelig blijven, maar wordt wel weer vloeibaar c.q. smeerbaar.

Gekristalliseerde honing au bain marie verwarmen

Waarom kristalliseert honing?
Dat heeft te maken met verschillende factoren. De ene honingsoort kristalliseert nauwelijks tot nooit (acaciahoning bijvoorbeeld) en de andere honingsoort juist heel snel (denk aan koolzaadhoning). Dat heeft te maken met de verhouding fructose en glucose die van nature in de honing voorkomt, wat afhankelijk is van de bloemen waarop de bijen vliegen.
In supermarkten kom je vaak heldere, vloeibare honing tegen. Dit soort industrieel verwerkte honing wordt flink verwarmt tot een graad of 60 a 65 om zodoende kristallisatie te voorkomen. De honing wordt vervolgens onder druk gefilterd waardoor stuifmeelkorreltjes en ezymen die kristallisatie mede veroorzaken worden verwijderd. Op die manier zijn de fabrikanten de kristallisatie kwijt, maar ze hebben ook de unieke smaken en aroma’s van de honing om zeep geholpen.

Je kan de honing ook flink roeren, dan krijg je zogenaamde crème honing. Deze is goed smeerbaar en zal minder snel kristalliseren omdat de structuur van de honing is verandert.

Tot slot heeft de bewaartemperatuur invloed op het kristallisatieproces. Idealiter bewaar je honing op kamertemperatuur en in het donker om verkleuring tegen te gaan. Een keukenkastje is dus prima. Mijn honing stond in de kamer, maar ik heb de potjes na het afvullen vanuit mijn warme huiskamer in de kelder gezet die net niet koud genoeg was. Op 14 graden gaat het kristallisatieproces het snelst en honing kan niet zo goed tegen temperatuurschommelingen. Dat wordt dus heel veel honingkoek bakken.

Ingrediënten honing kaneelkoek Resultaat honing kaneelkoek


Tot slot: de honing-kaneelkoek

In mijn zondagmiddagbakkerij heb ik dus koek gebakken van mijn gekristalliseerde honing. Eerst even vloeibaar gemaakt en hop, de hele pot in de koek!

Honingkoek maken is simpel en kan op allerlei manieren. Ik heb het vandaag gedaan met de ingrediënten die ik in de keuken kon vinden:

400 gr zelfrijzend bakmeel
4 tl kaneelpoeder
1 tl kruidnagelpoeder
1 ei
100 gr witte basterdsuiker
1 dl vloeibare honing
1 dl zonnebloemolie
1 dl kokend water

Zeef het bakmeel, kaneel- en kruidnagelpoeder in een grote kom. Breek het ei in de midden, voeg de honing en de suiker toe en roer. Roer vervolgens het kokendhete water en de olie door het deeg tot je een gladde, soort kauwgomachtige substantie hebt. Stort die in een ingevet bakblik en bak de koek 40 minuten op 180 graden. Even laten afkoelen en dan uit de vorm storten.

Deze koek houdt het midden tussen ontbijtkoek en suikerbrood. Lekker bij de thee of ‘s ochtends bij het ontbijt met een lik jam.