LET OP: wij zijn met vakantie. Je bestelling wordt op maandag 24 augustus verstuurd!

Lekkere verhalen

Appelcider, een drank voor ieder!

Appelcider, een drank voor ieder!

Nederland is een appelland. Maar geen appelciderland. Dat is best vreemd en ook wel een gemis, want cider is een fantastische drank. Cider is net zo gevarieerd als wijn en bier en toch kennen we het niet of nauwelijks. Gelukkig is er iets gaande en zijn er steeds meer mensen bezig om Nederland aan de cider te krijgen. Ik ga bij deze ook mijn steentje bijdragen, want Nederland zou een geweldige ciderproducent kunnen zijn. Het klimaat is uitermate geschikt en we stikken van de appels. En gelukkig verschijnen er ook steeds meer cidermakers aan de horizon in de Lage Landen.

Wat is cider?
Eerst maar eens wat het niet is. Cider is geen appelsap. Het is ook geen bier. Het is zeker geen HEMA kinderchampagne en nee, goede cider vind je niet in de supermarkt. Daar staan wel wat surrogaatdrankjes van ’s werelds grootste bierbrouwers, maar dat lijkt in de verste verte niet op de appeldrank waar ik het over wil hebben. Echte, ambachtelijk geproduceerde cider leeft! Het heeft karakter. Echte cider blaast het industrieel geproduceerde spul zo omver.

Maar wat is het dan wel? Cider is een drank die wordt gemaakt van gefermenteerde appels. Of van peren. Dan heet het poiré (in Frankrijk) of perry (in het VK). In elke Britse bar rolt er trouwens cider uit de tap. Naast een pint is het even gebruikelijk om daar een cider te drinken. Cider is dus appelwijn. In Duitsland noemen ze het dan ook Apfelwein, maar omdat dat toch wat minder lekker klinkt mag je dat gelijk weer vergeten. De meeste ciders hebben een klein bubbeltje, maar er zijn ook platte ciders zonder bubbels. Sommige ciders worden kort in stalen vaten opgeslagen, sommigen rijpen op houten vaten voor extra body en weer andere rijpen op hun eigen gisten nog even door op de fles. Zo ontstaat een rijk gevarieerd landschap aan smaken. Appelcider is avontuurlijk en zeker zo spannend als de wereld van wijn of bier!

Nederland heeft appels, maar nauwelijks cider
Bijna elk appel producerend land heeft een cidercultuur. Cider uit Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk had ik al even benoemd. Ook in Noord-Spanje vind je een grote ciderregio’s: Asturië en Baskenland zijn echte ciderstreken. In Duitsland maken ze cider in Hessen en Rheinland-Pfalz. Zwitserland doet ook aardig mee en ook hoger in Europa, in de Baltische staten worden ciders gemaakt. In Amerika kunnen ze alles groter en harder, dus daar maken ze zogenaamde ‘hard ciders’. Maar vergeet die Trump retoriek: hard cider is ook gewoon cider, maar dan op zijn Amerikaans.

Als je dit rijtje ziet, dan heb je ook gelijk door wie de kneuzen van de appelciderwereld zijn. Dat zijn wij. Dat zijn onze Zuiderburen. En dat zijn de lange-afstands-appel-producenten uit Nieuw-Zeeland. Wel appels, loads of apples, maar nauwelijks cider.

Vergeten fruit
Toch keert het tij. In Nederland is de afgelopen jaren een select groepje cidermakers opgestaan. Naast een handjevol ciderimporteurs en -winkels trouwens. Die waren er eerder, dus ere wie ere toekomt. Onze vaste ciderleverancier, Raúl Henriquez bestiert al jaren, vanuit het hoogste puntje van Nederland, de Ciderwinkel. Een prachtige ciderhandel met ciders uit de hele wereld.

Maar terug naar de makers, want daarvan staan er gelukkig ook in Nederland steeds meer op. Je zou verwachten dat het appelboeren zijn die cider gaan maken, maar het blijken vooral mensen zonder boomgaarden die er aan beginnen. De meeste cidermakers maken ciders van “vergeten fruit”, van appels die anders niet gebruikt zouden worden. Deze appels komen uit hoogstamboomgaarden, uit achtertuinen of van historische landgoederen. De cidermakers organiseren inleverdagen en de appelleveranciers – gewone mensen met een appelboom - krijgen er cider voor terug.

Het mooie is dat de appels en appelbomen op deze manier weer waarde krijgen. Veel appels die niet lekker zijn voor consumptie zijn prima voor het maken van cider. Zelfs die kleine sierappeltjes vinden gretig aftrek bij cidermakers. Bomen worden op deze manier gespaard van de zaag, want boom weg, cider weg! Op Facebook hebben de makers zich verenigd in de groep NLCider, geïnitieerd door de makers van IESSEL cider. Sinds kort ben ik daar ook lid van, want ja, daar komt ‘ie: ook ik ambieer cidermaker te worden! Ik heb afgelopen jaar een proefserie gemaakt en ik hoop dit najaar mijn eerste echt batch eigen ciders te kunnen produceren!

Hoogstammen redden met cider en stroop
In ons dorp ben ik begonnen met het opzetten van een hoogstambrigade: dat is een club mensen die hoogstamfruitbomen onderhoudt bij mensen die dat niet kunnen of willen. Zolang ik me herinner heb ik iets met boomgaarden. Zeker oude boomgaarden hebben iets betoverends, het zijn echt bijzondere plekken in het landschap. Plekken vol rust en tegelijkertijd vol leven. En ja, als natuur en eten bij elkaar komen, dan heb je mij te pakken.

In mijn dorp Benneveld hebben we geen grote boomgaarden, maar wel heel veel fruitbomen bij boerderijen en in achtertuinen. Die zijn ook de moeite waard. In de afgelopen jaren heb ik er meerdere zien sneuvelen. Zonde natuurlijk, temeer omdat fruitbomen belangrijk zijn voor bijen en andere bestuivers en ook omdat het vaak oude fruitrassen betreft die het redden waard zijn. En vooral zonde omdat je er prima appelcider, appelsap of appelstroop van had kunnen maken…. Het is gewoon foodwaste om die dingen om te hakken of de appels te laten liggen.

Dus daar ga ik werk van maken. Niet onder de naam Frank’s Kitchen trouwens, mijn ciders krijgen een eigen naam, maar ze zijn hier straks wel verkrijgbaar. Net als diverse andere ciders trouwens. Ik kies bewust voor ciders van oude fruitrassen, uit oude boomgaarden en/of van biologische komaf. De ciders van Burrow Hill zijn daarvan een goed voorbeeld. Burrow Hill heeft oude hoogstamboomgaarden met bijna vergeten rassen zoals Stoke Red en Kingston Black. Hier in Drenthe hebben we ook dat soort appels. De Drentse Paradijs, Groninger Kroon en de Drentse Bellefleur zijn het bewaren meer dan waard. Ik ben benieuwd of ze ook lekkere cider opleveren. We gaan het beleven, ik ga het avontuur komende herfst aan, zodra de appels weer kunnen worden geplukt!

Ontdek de wondere wereld van cider
Terug naar ciders die al wel verkrijgbaar zijn. Ik noemde de ciders van Burrow Hill die je vindt in onze webshop. We verkopen daarnaast ook biologische ciders van Dunkertons, net als Burrow Hill een Engelse producent. Dunkertons is goede cider om eens mee te beginnen. De Black Fox is een betaalbare, droge cider. De Browns is een wat zoetere versie. Proef eerst de Black Fox en daarna de Browns, dan merk je gelijk hoeveel verschil er tussen ciders zit. Nederlandse ciders verkopen wij (nog) niet, maar ik raad je aan om eens in Raúl z’n Ciderwinkel te kijken. Daar vind je Nederlandse ciders van Elegast en Doggerland en ladingen cider uit het buitenland. Ook zeer aan te bevelen zijn de ciders van IESSEL cider uit Overijssel. Deze zijn verkrijgbaar in diverse winkels en binnenkort ook bij ons.

Ga mee op avontuur en drink zo af en toe ook eens een cider, er gaat een wereld voor je open! Eind deze week ga ik bij IESSEL cider langs. Je vindt een verslag op de socials. Tot dan.