Blog zonder titel (maar hij borrelt wel)

Het borrelt in Benneveld, op allerlei fronten. De voornaamste borrel is natuurlijk Frank’s Kitchen zelf. Het ombouwen van ons bedrijf kost tijd, maar het gaat gestaag de goede kant op. Er wordt gesleuteld aan de nieuwe website en we broeden op nieuwe Frank’s Kitchen producten. Dat moet ook wel, want de honing vliegt de laatste weken de deur uit. Even honing bijmaken gaat niet, want de bijen gaan nu in winterrust, dus op is op.

Wat ook de goede kant op gaat – en wat er “even” tussendoor kwam – in de verbouwing van ons huis annex thuiskantoor. Het nieuwe hoofdkwartier krijgt terwijl ik dit schrijf een mooie nieuwe vloer en daarna kunnen we intern verhuizen. Martine en ik wonen, werken en slapen al tien maanden op de benedenetage samen met onze drie katten. Het zou inmiddels toch wel fijn zijn als we niet langer met ons hoofd in de was en onze voeten tegen de kattenbakken aan hoefden te werken. Een gebroken elleboog gooide ook wat roet in het eten, maar eind goed, al goed: ons dak is nu perfect geïsoleerd en we waaien niet langer achter onze computer vandaan. Da’s wel zo prettig en duurzaam.

Ook een een stukje verderop – in het klooster van Sion – borrelt het. De eerste, enige, echte cider van Drentse appels en peren is daar in de maak. Dat is een zijproject wat verder niet zoveel met Frank’s Kitchen te maken heeft, maar wat wel leuk is om te vermelden. Het idee achter deze cider is dat ik hoogstamfruitbomen wil behouden door het fruit waarde te geven. Veel mensen hebben hier in het dorp een voormalig boerenerf met daarop nog wat appel- en perenbomen. Het viel mij op dat veel van dat fruit helemaal niet werd geplukt of aan de weg werd gezet. Of nog erger: de zaag ging in die oude historische bomen.

Na een oproep in het dorp meldden de eerste appeldonateurs zich snel. Omdat ik bang was niet genoeg fruit op te halen had ik zelf links en rechts ook nog wat oproepjes gedaan. Het resultaat: bijna 650 kilo appels en peren! Dat fruit heb ik allemaal geperst en met de heren van IESSEL cider verwerkt tot cider in hun cidermakerij op het terrein van Klooster Sion. Het is nu wachten tot mei volgend jaar en dan hoop ik jullie een heerlijke cider te kunnen aanbieden. Dat wordt geen Frank’s Kitchen product, de cider krijgt een eigen naam, maar hij zal hier natuurlijk wel verkrijgbaar zijn.

In mijn hoofd borrelt er nog veel meer. Voorheen borrelde dat alle kanten op, maar ik geloof dat ik het inmiddels aardig onder controle heb. Toch kan ik het niet laten om meer dan één ding te doen. Naast Frank’s Kitchen werk ik een deel van mijn tijd als marketing- en internetadviseur voor mooie merken. Bij Frank’s Kitchen hebben we de radicale keuze gemaakt om te stoppen met de wijnhandel en de boel om te bouwen tot een social business voor maximale maatschappelijke impact. Bij de ‘reclame schuine streep internet’ tak ging de weg naar 100% duurzaam ondernemen wat meer geleidelijk, maar ook daar is de route naar volledig duurzaam werken inmiddels ingezet. Het mooie is dat veel van mijn collega freelancers net als ik werk willen maken van duurzame, eerlijke merken. Samen met mijn netwerk lanceer ik begin volgend jaar een duurzaam reclamebureau dat alleen werkt voor bedrijven en organisaties die duurzaam (willen) werken. Mooi man! We zijn lekker op weg!

Het jaar 2020 zal in meerdere opzichten memorabel zijn. Voor Martine en mij was het een kanteljaar van jewelste. Niets staat ons in de weg om impact maken op allerlei fronten en Frank’s Kitchen verder uit te rollen vanuit ons nieuwe kantoor.

Plaats een reactie